Dla prawidłowego oddychania i symetrycznego nosa po operacji konieczne jest, aby główny szkielet nosa był zdrowy i symetryczny.
Główny szkielet nosa składa się z kości i chrząstki.
Podczas niektórych operacji nie jest możliwe uzyskanie wewnątrz nosa zdrowej, wystarczającej i prostej chrząstki. W takim przypadku w chirurgii plastycznej nosa wykorzystujemy inną chrząstkę z naszego organizmu, aby utrzymać wysoki wskaźnik sukcesu i osiągnąć pożądany efekt po operacji.
Jeśli potrzebujemy elastycznej chrząstki, używamy chrząstki ucha; jeśli potrzebujemy twardszej i większej ilości chrząstki, używamy chrząstki żebrowej.
Konieczność zastosowania przeszczepu chrząstki i to, który z nich należy w razie potrzeby wykorzystać, wyjaśnimy podczas badania.
W niektórych przypadkach potrzeba pobrania chrząstki jest pewna, w innych zaś prawdopodobna.
Jednak nawet w przypadkach prawdopodobnych, przed operacją zostanie od pacjenta uzyskana zgoda/zezwolenie na pobranie chrząstki. Decyzja o ewentualnym pobraniu chrząstki żebrowej zostanie podjęta w trakcie operacji na podstawie stanu (ilości i jakości) chrząstki w obrębie nosa.
Konieczność pobrania chrząstki z żebra lub ucha może wystąpić nie tylko w ramach operacji rewizyjnych, ale również u pacjentów, którzy nie mieli wcześniej operacji nosa, a cierpią na poważne złamania nosa, skrzywienia itp.
Dodatkowo u pacjentów z bardzo grubą skórą może zaistnieć konieczność pobrania przeszczepu z chrząstki, aby nadać końcówce nosa upragniony kształt i zbudować mocną jej część, która utrzyma jego ciężar.
Pobranie chrząstki żebrowej powoduje pewien ból podczas ruchów obrotowych z boku na bok w ciągu pierwszych 2 tygodni, ale po drugim tygodniu nie powoduje żadnych ograniczeń w codziennym życiu ani funkcjach oddechowych.
Jeśli przeszedłeś wcześniej operację nosa, zaplanowana dla Ciebie operacja to „wtórna plastyka nosa” (operacja rewizyjna) i każdy pacjent poddawany operacji rewizyjnej może potencjalnie potrzebować chrząstki żebrowej (jako ewentualność).