W udanej rhinoplastyce równie ważna jak technika chirurgiczna jest jeszcze jedna rzecz: jasna komunikacja między pacjentem a chirurgiem. Jeśli oczekiwania nie zostaną dokładnie przekazane, nawet technicznie doskonała operacja może przynieść rozczarowanie.
Warto przynieść zdjęcia referencyjne — ale właściwe. Należy wybierać przykłady osób, których budowa twarzy (grubość skóry, proporcje kości) jest podobna do własnej. Zdjęcie referencyjne pochodzące z zupełnie innej twarzy nie wyznacza realistycznego celu.
Zamiast „nos celebryty” lepiej mówić „nos pasujący do mojej twarzy”. Nos celebryty to wynik właściwy dla anatomii twarzy tej konkretnej osoby. Ten sam nos na Państwa twarzy będzie wyglądał znacznie inaczej.
Warto też powiedzieć, czego się nie chce. Stwierdzenia takie jak „nie chcę, żeby było wyraźnie widać, że nos był operowany” czy „chcę, żeby w moim przypadku wyglądał naturalnie” to najcenniejsze wskazówki, które ukierunkowują chirurga.
Warto przesłać zdjęcia nosów, które się podobają. Zdjęcia te są dołączane do dokumentacji i oceniane wspólnie podczas planowania operacji. Nie są zamówieniem, lecz sposobem na opisanie stylu, który się podoba (wysyłanie zdjęć).
Warto przygotować się do konsultacji. Należy spisać swoje priorytety (grzbiet, czubek, skrzydełka nosa, kąt itp.). W trakcie rozmowy można o nich zapomnieć; notatka na piśmie będzie wskazówką.
Częsty błąd: Obawa przed zadawaniem pytań podczas konsultacji. Jeśli chirurg nie odpowie na pytanie tak szczegółowo, jak się oczekiwało, należy zapytać ponownie. Żadna kwestia nie powinna pozostać niejasna.
Aby wynik był satysfakcjonujący, oczekiwania muszą pokrywać się z rzeczywistością anatomiczną. Najważniejszym narzędziem, które to umożliwia, jest otwarta i szczera konsultacja przed operacją.